Scheepsmodel

Dit schip doet mij denken aan de Fighting Forties van de American cup van begin vorige eeuw.

Het restaureren van de houten componenten was het eenvoudigst. Een kwestie van vervangen en lijmen. De giek heb ik gelijmd, maar omdat dit een zwakke plek blijft heb ik het verstevigd met een dunne band van koper. In het echt zie je dit ook en het verkleint de kans op een nieuwe  breuk. De boegspriet is opnieuw gemaakt en ook versterkt met een ringetje van koper voor de krachten naar beneden en naar boven. 

De grootste uitdaging was de kleuring van het hout. Het lijkt op tropisch hout, maar het is vuren of grenen. Wat de toplaag is van het dek is niet duidelijk. Ik denk zelf aan vernis. Dit is er waarschijnlijk op gesprayd, vanwege de dikte. Met de kwast geeft dit namelijk een veel dikkere laag. Om de toplaag zo mooi mogelijk te maken heb ik ervoor gekozen om het te politoeren. Het was een tijdrovend proces om uit te proberen wat het beste en mooiste effect zou hebben. Daar dit model vaak wordt afgebeeld in een hoog aan de wind positie heb ik tevens een topzeil gemaakt, zoals bij de NY40.

In Woodenboat stond enige tijd geleden een artikel over de NY40 Marilee. De Marilee is echter veel breder. Een kleinere klasse de NY30, daarvoor is hij wat te lang. De glorie tijd van deze boten loopt van 1875-1940. Een periode van grote zeilwedstrijden voor de zeer rijken onder ons. Er zijn een aantal scheepsarchitecten die naam  hebben gemaakte met deze schepen (Nathaneal Green Herreshoff, George Lamox Watson, Charles Nicholson, en William Fife Junior). Het hele archief van Herreshoff is bewaard in het MIT Museum Cambridge, MA (USA). 

Het is zeker een bezoek waard, maar ook via internet in te zien. Dichter bij huis heb je de jaarlijkste zeilwedstrijden in Saint Tropez of via YouTube (les Voiles de Saint Tropez.